Κάτι συμβαίνει

Κάτι συμβαίνει, η σιωπή σου το λέει
σε κοιτώ που δε μιλάς
κάτι συμβαίνει, κάτι σε καίει
πού ταξιδεύεις, δεν ξέρω που,
βλέπεις τον δρόμο,θέλεις να φύγεις
πάλι φοβάμαι πως είσ' αλλού.

Θέλεις να φύγεις, θέλεις να φύγεις
κάπου να πας και πως να μείνεις
θέλεις να φύγεις, όλα τ' αφήνεις
γιατί να 'ρθείς αφού θέλεις μόνο να φύγεις.

Κάτι τελειώνει, η σιωπή ξεφαντώνει
κάνει χάζι και γελά
κάτι συμβαίνει, κάτι σε καίει
πού ταξιδεύεις, δεν ξέρω που,
βλέπεις τον δρόμο, θέλεις να φύγεις
πάλι φοβάμαι πως είσ' αλλού.

Θέλεις να φύγεις, θέλεις να φύγεις
κάπου να πας και πως να μείνεις
θέλεις να φύγεις, όλα τ' αφήνεις
γιατί να 'ρθείς αφού θέλεις μόνο να φύγεις.

Έτσι κι αλλιώς από χέρι είμαι χαμένη
μα πάει καιρός που σ' την έχω κι εγώ φυλαγμένη
το ξέρω, τίποτα δεν πρόκειται ν' αλλάξει,
θα σ' την κάνω κι εγώ, λοιπόν, για να 'μαστε πάτσι.

Τι έχω να χάσω, το πολύ-πολύ να σε χάσω
κι αν βρέχει, τι τρέχει, το πολύ-πολύ να βραχώ.

Είναι καιρός που νομίζεις πως δεν πάει άλλο,
τώρα θα σου 'λεγα κάτι μα το αναβάλλω,
κάποτε έδινες ρέστα και τώρα πας πάσο,
μα για το τέλος. μωρό μου, σου φιλάω τον άσσο.

Τι έχω να χάσω, το πολύ-πολύ να σε χάσω
κι αν βρέχει, τι τρέχει, το πολύ-πολύ να βραχώ.

Κοντά μου συνέχεια αισθάνομαι να τριγυρνάς
Μου το 'πες και δυο και τρεις ζωές θα μ' αγαπάς
Και νιώθω να είσαι πλάι μου, να με κοιτάζεις..
Κοντά μου συνέχεια αισθάνομαι να τριγυρνάς!

Κι όμως έχεις φύγει, έχεις φύγει, συνορεύομαι την τρέλα
Κι όμως έχεις φύγει, μα φοβάμαι πως για πάντα θα με τυραννάς!

Θυμάμαι τις νύχτες που 'λεγες πως μ' αγαπάς
Τις ώρες που δεν γυρίζουνε ξανά γυρνάς..
Και νιώθω σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα
Θυμάμαι τις νύχτες που 'λεγες πως μ' αγαπάς

Κι όμως έχεις φύγει, έχεις φύγει, συνορεύομαι την τρέλα
Κι όμως έχεις φύγει, μα φοβάμαι πως για πάντα θα με τυραννάς!

Ο ήλιος είναι μια καρδιά
και η καρδιά λουλούδι
κι εγώ ου δίνω τη φωτιά
να γράψεις το τραγούδι

Αγάπα με να περπατάς
τη νύχτα στο κορμί μου
και τα τραγούδια που αγαπάς
να τραγουδάς μαζί μου.

Εγώ σου δίνω το φιλί
και της καρδιάς το αίμα
και σου μαθαίνω απ' την αρχή
του κόσμου τα κρυμμένα

Αγάπα με να περπατάς
τη νύχτα στο κορμί μου
και τα τραγούδια που αγαπάς
να τραγουδάς μαζί μου

Ο ήλιος είναι μια καρδιά
και η καρδιά λουλούδι.

Δεν θα 'ναι Αύγουστος ή Μάρτης
θα 'ναι ο μήνας της αγάπης
όταν θα 'ρθεις,
δεν θα 'ναι Τρίτη ή Δευτέρα
θα' ναι η πιο μεγάλη μέρα
όταν θα 'ρθεις, όταν θα 'ρθεις.

Θα σταματήσουν τα ρολόγια
και να γυρνά αυτή η γη
κι εγώ θα νιώσω πως γεννιέμαι
και ξαναζώ απ΄την αρχή,
όταν θα 'ρθεις, όταν θα 'ρθεις.

Δε θαν' χειμώνας, καλοκαίρι
η εποχή που θα σε φέρει
όταν θα 'ρθεις,
δε θαν' οχτώ ή τρεις η ώρα
θα 'ναι το άγιο 'κείνο τώρα
όταν θα 'ρθεις, όταν θα 'ρθεις.

Θα σταματήσουν τα ρολόγια
και να γυρνά αυτή η γη
κι εγώ θα νιώσω πως γεννιέμαι
και ξαναζώ απ΄την αρχή,
όταν θα 'ρθεις, όταν θα 'ρθεις.

Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα
τον αριθμό της μοναξιάς μου δε χτυπάς
και μεγαλώνει η απόσταση για μας.

Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα
μες στου μυαλού μου το αβάσταχτο κενό
μοιάζεις με όνειρο που φεύγει μακρινό...

Και δε χτυπάει το τηλέφωνο, με πνίγει το παράπονο
που δεν κατάλαβες ποτέ σου τι περνώ
κι αν έχει γίνει η αγωνία μου βουνό
Δώδεκα, η ελπίδα μου κρεμάστηκε
σ' ένα τηλέφωνο που έμεινε νεκρό
και την καρδιά μου που φωνάζει σ' αγαπώ
Δώδεκα

Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα
τον αριθμό της μοναξιάς μου δε χτυπάς
και μεγαλώνει η απόσταση για μας

Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα
δεν το αντέχω το μαρτύριο αυτό
και πως τελειώσαν όλα θέλω να σου πω...

Μα δε χτυπάει το τηλέφωνο, με πνίγει το παράπονο
που δεν κατάλαβες ποτέ σου τι περνώ
κι αν έχει γίνει η αγωνία μου βουνό
Δώδεκα, η ελπίδα μου κρεμάστηκε
σ' ένα τηλέφωνο που έμεινε νεκρό
και την καρδιά μου που φωνάζει σ' αγαπώ
Δώδεκα.

Ήσουν εσύ στα δεκαοχτώ και εγώ σχεδόν δεκάξι
και σ' ένα πάρτι μια φορά κρυφά τα 'χαμε φτιάξει.
Λίγο πριν μπεις στα δεκαεννιά μου είπες 'τα χαλάμε',
έκλαιγα μες στο σινεμά και σ' το 'λεγα θυμάμαι:

Σαν και μένα καμιά, σαν και μένα καμιά
σαν και μένα καμιά δεν σ' αγαπάει,
και ούτε για σένανε πονάει σαν και μένα καμιά.

Όλα περνούν με τον καιρό, τίποτα δεν κρατάει,
την πρώτη αγάπη όμως κανείς ποτέ δεν την ξεχνάει.
Σε είδα χτες στο σινεμά σε μια ταινία τρόμου,
μου 'πες πως σου 'λειψα πολύ, μα σ' το 'χα πει μωρό μου:

Σαν και μένα καμιά...

Πώς έχεις μπλέξει σε τόση ψευτιά
και φωνάζεις τα βράδια κρυφά
να φύγεις θέλεις δεν πας πουθενά
δεν αντέχεις να τρέχεις ξανά
Φυλακισμένος στο σπίτι γυρνάς
και ζητάς αφορμές να πονάς
Πώς έχεις μπλέξει σε τόση ψευτιά
και φωνάζεις τα βράδια κρυφά

Ό,τι κι αν πεις
πληγωμένα τραγούδια κι απόψε φοβάμαι θα πεις
κι είναι κρίμα
Ό,τι κι αν πεις
πληγωμένα τραγούδια κι απόψε φοβάμαι θα πεις
στου καπνού τα σοκάκια κι απόψε ξανά θα χαθείς
βήμα-βήμα νανανανανανανα

Γλυκά τραγούδια να γράφω μου λες
με κοιτάζεις στα μάτια και κλαις
το πιο γλυκό που μπορώ να σου πω
είναι,πόσο πικρά σ' αγαπώ

Ό,τι κι αν πεις
πληγωμένα τραγούδια κι απόψε φοβάμαι θα πεις
κι είναι κρίμα
Ό,τι κι αν πεις
πληγωμένα τραγούδια κι απόψε φοβάμαι θα πεις
στου καπνού τα σοκάκια κι απόψε ξανά θα χαθείς
βήμα-βήμα νανανανανανανα.

Και σε γυρεύω και σε ψάχνω
σε τραγούδια και φωνές,
πόσο ακόμα, με τη σκιά σου
θα κοιμίζω αυτό το σώμα,
έχω γεμίσει τη ζωή μου
υποψίες και ψευτιές,
περιπλανήσεις σε όσα μου 'ταζες
και γίνανε αρνήσεις.

Και σε γυρεύω,
όχι πως θέλω να μου δώσεις εξηγήσεις,
μια νύχτα ακόμα αγκαλιά να με κρατήσεις.

Και σε γυρεύω και σ' ακούω
στην καρδιά μου να χτυπάς,
μα όταν κοιτάζω, πως έχει αλλάξει
αυτή η κάμαρα τρομάζω,
μέρες και μέρες λογαριάζω
πόσες νύχτες με ξεχνάς,
μη με ρωτήσεις, έλα μονάχος σου
τα δάκρυα να μετρήσεις.

Και σε γυρεύω,
όχι πως θέλω να μου δώσεις εξηγήσεις,
μια νύχτα ακόμα αγκαλιά να με κρατήσεις.

Πάλι χωρίζουμε,
πάλι πως φεύγεις, λες, μακριά μου
μια για πάντα αυτή τη φορά,
το λες στ' αλήθεια, όπως άλλωστε, πάντα.

Πάλι χωρίζουμε,
κι ό,τι είχαμε, μου λες, εδώ τελειώνει,
και δε θα κλάψεις, μα κοίτα πάλι κλαις
γιατί το ξέρεις.

Πως δε χωρίζουμε, δε χωρίζουμε,
σαν δυο σταγόνες στη βροχή δεν ξεχωρίζουμε,
δε χωρίζουμε, δε χωρίζουμε,
για 'μένα εσύ κι εγώ για 'σένα μόνο αξίζουμε.

Πάλι χωρίζουμε,
και τη συζήτηση μαζί μου αποφεύγεις,
γιατί δεν μου λες ποτέ στ' αλήθεια
τέλος πάντων τι έχεις.

Μη βασανίζεσαι,
κι άλλο μην ψάχνεις για αιτίες και για λάθη,
η αιτία είναι μια και ζει στην καρδιά σου,
τηνε λένε αγάπη.

Δε χωρίζουμε, δε χωρίζουμε,
σαν δυο σταγόνες στη βροχή δεν ξεχωρίζουμε,
δε χωρίζουμε, δε χωρίζουμε,
για 'μένα εσύ κι εγώ για 'σένα μόνο αξίζουμε.

Δε χωρίζουμε, δε χωρίζουμε,
για 'μένα εσύ κι εγώ για 'σένα μόνο αξίζουμε.